Artikelen

Hoorn, 15 april 2012

Afdrukken
‘De West Friese duathlon’, mijn eerste duathlon . Vijftien jaar geleden voor het laatst georganiseerd en nu nieuw leven in geblazen. Wanneer vijf jaar geleden iemand aan mij had verteld dat hij een duathlon had gedaan, had ik waarschijnlijk gevraagd waar hij zijn geweer en ski’s had gelaten. Maar inmiddels weet ik beter en dus stond ik die dag om 7:00 uur op. De meeste spullen had ik de avond ervoor al klaar gezet en een aantal dingen moest ik nog even pakken. Je denkt het goed voorbereid te hebben, maar uiteindelijk geeft het op het laatste moment toch altijd weer stress. Een checklist zou misschien wel eens handig zijn.

Maar ik was toch mooi op tijd, ruim 1,5 uur van te voren en ik was dan ook een van de eerste die zijn nummer ophaalde. Alles was prima geregeld. Er was voldoende parkeergelegenheid, alles stond goed aangegeven het parcours was lekker overzichtelijk. Bas Ranzijn had zich ook ingeschreven voor deze wedstrijd, maar had uiteindelijk toch andere plannen en liet zijn maatje dan ook in de steek. Na een klein stukje ingefietst te hebben, ging ik even naar de kantine om koffie te halen. Daar kwam Bart Zwagermaker de hoek om gehinkeld. Met de fiets van zijn maatje in zijn hand en met gips om zijn voet. Uitgeschakeld bij een duathlon in Hilversum, hij was gevallen en had zijn middenvoetsbeentje gebroken. Hij had hem wel uitgelopen (triatleten zijn ook niet gemaakt om op te geven, toch Bart Zwagernegger?). Op mijn vraag hoe het met hem ging, kreeg ik als antwoord ‘36 dagen, 3 uur en 25 minuten????’ …….Dat was hoe lang het duurde voordat het gips eraf mocht. Hij zou meteen weer komen zwemmen.
Even later kwam ik ook nog Raimond Schikhof tegen, één van de organisatoren van de West Coast Challange. Hij herkende mij ook en we hebben even een kort praatje gemaakt. ‘Jullie waren toch niet gefinisht?’ Ja, ja, wrijf het er maar in (We will be back!!). Tijdens de wedstrijd had ik ook nog wat support, mijn vader kwam me aanmoedigen. Met zijn camera in de aanslag, kijken of hij nog wat actieplaatjes kon schieten. Ik voelde me meteen weer dat jongetje op de atletiekbaan, 25 jaar geleden (heb je je nummer al opgehaald? hoe laat is de start? moet je niet wat drinken?). Hij was zichtbaar trots.
Er waren 118 deelnemers en er was een prima stemming. Iedereen kletste een beetje met elkaar, er was helemaal geen geduw en getrek. Kortom, fijn om zo te starten. De tempratuur was rond de 10 a 12 graden en er stond een stevig windje. Belangrijk blijft de vraag, wat doe je aan?! Je kleedt je in eerste instantie op het weer, maar ga je in je hardloopshirt op de fiets zitten, of ga je hardlopen in je fietsshirt? Ik koos voor het laatste, maar wat daar nu precies de beweegredenen voor waren, weet ik niet meer. Pang! Het startschot. Daar gaan we, 5 km rennen, 20 km fietsen en dan nog 2,5 km rennen. De eerste 200 meter gaan in een sprint en er vormt zich een kopgroepje. Zij zijn te snel voor mij, maar ik kan mooi zicht op ze houden. Ik loop ongeveer op de 30e plaats, en haal er tijdens het lopen toch een stuk of 10 in. Dan komt de eerste wissel van het jaar. Hoe zou het zijn? Vorig jaar heb ik voor het eerst met elastiekjes gewerkt en dat heb ik nu weer gedaan. Ik kom binnen op 18 minuten en de wissel verloopt goed. Schoenen uit, helm op en de fiets mee met één hand aan het zadel (deze tip had ik vorige week gekregen). Daar ga ik dan, de eerste wedstrijd op mijn Cevello P2. Ik ga goed weg en haal de eerste na twee minuten in. Maar meteen hoor ik achter me ‘woesch woesch’ en daar komt een gefine tunede machine aan met een dicht wiel, die mij wel erg gemakkelijk inhaalt. Eigen race rijden, dat is belangrijk. Het is maar 20 kilometer, dus vol gas. Ik zit lekker op de fiets en heb een goede houding. Door de wat scherpere bochten is het toch wel wijs om even rechtop te gaan zitten en het stuur breeduit te pakken. Bij bocht 3 lag ik namelijk bijna in het water. Het is een open parcours, veel weilanden en aardig wat wind die je, iedere keer als je de bocht uitkomt, even moet opvangen. Ik haal 3 mensen in en word zelf door 6 mensen ingehaald, dus geef totaal 3 plaatsen op. Bij de wissel komen we met 4-en tegelijk aan. Net voor de wissel haal ik de snelste dame in,  maar zelf werd ik net weer daarvoor ingehaald door 2 jongens die al een tijdje achter elkaar aan reden. Bij de wissel is degene die het eerst was als laatste weg en de laatste is als eerste weg. Ik ga als 3e weg en haal al na 300 meter de plakker in. De dame die voor me loopt hou ik niet meer bij, zij is echt te snel. Stefanie Bouma, ze wint dan ook bij de vrouwen in 1:01:15. Bij de mannen wint Peter Res 56:29 en zelf kom ik binnen op 1:01:39. De 13e plaats in het H20 solo’s. Dik tevreden ben ik over deze wedstrijd. De conditie is goed, de snelheid mag iets beter maar daar train ik ook wat minder op. En hele leuke eerste duathlon en een  goed gevoel voor het begin van het seizoen.
Volgende wedstrijd wordt Breukelen, ¼ triathlon. Dan maar eens kijken of het zwemmen ook een beetje op peil is.

Erwin
AddThis Social Bookmark Button
Copyright Duursport DEM - zwemmen, fietsen, hardlopen, triathlon, Beverwijk. Duursport DEM - zwemmen, fietsen, hardlopen, triathlon, Beverwijk.
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free