Artikelen

Dogtriathlon Oberhof - 5 juni 2016

Afdrukken

150m zwemmen, 4km fietsen en 1,8km lopen. Afstanden waar de gemiddelde triathleet om lacht. Echter, deze triathlon dient samen met een hond te worden voltooid, een zogenaamde Dogtriathlon.

In Oberhof (Duitsland) werd 4 + 5 juni 2016 de eerste dogtriathlon van Duitsland gehouden. Sportieve honden en dito bazen konden zich tegoed doen aan het glooiende parkoers dat het Thuringer Wald te bieden had. Nu kun je je afvragen: fietsen met je hond? Hardlopen? Hoe werkt dat?

Denk hierbij aan de sledehondensport: je vierpotige vriend zit in een tuig en door middel van een elastische lijn aan je fiets vast of met hardlopen aan een band die je om je middel hebt. Hierbij mag er door de hond naar hartenlust getrokken worden (zie ook www.canicrossnederland.nl voor meer informatie). Ook kon er deelgenomen worden aan de dogduathlon (sans zwemmen dus). Er deden totaal rond de 100 deelnemer/hond-combinaties mee.

Het evenement bestond uit 2 onderdelen: een nachtelijke loop op zaterdagavond en de eigenlijke triathlon op zondagochtend (voor de mannen, de vrouwen op zaterdagochtend). Het startpakket ophalen en de dierenartscontrole (ja, dat hoort er ook bij, veiligheid voor alles) was op vrijdagavond.

De start van de nachtloop was al van honderden meters afstand hoorbaar. Enthousiast blaffende wasknijpers die niet kunnen wachten totdat es loss geht. Elke 30s starten er 2 deelnemers om het 1,8 km lange parkoers af te leggen. Dit is ook een mooi moment om Denna te introduceren: border collie, vrouwtje, 14,5 kg, 2,5 jaar oud. Normaal gesproken een redelijk rustige border collie die goed kan volgen bij het lopen, maar bij dit soort activiteiten (*Jambers-modus-aan*) metamorfoost zij in .. een trektijger! (of zoiets).
 

En dan klinkt het Drei, Zwei, Eins, Go! De eerste 50 meter was prachtig verlicht met een reeks brandende Zweedse fakkels om vervolgens langs de rand van het bos de duisternis in te rennen, met een hoofdlamp die blijkbaar niet genoeg licht geeft, over een half verhard bospad met veel losse stenen en grote plassen, met een trekkende Border collie die maar 1 kant op wil (en dat is voooooruit), op een tempo dat voor mij veul te snel is. Had ik al gezegd dat ik geen hand voor ogen zag .. you get the point. Dus in de lichte-voorzichtigheid-goed-opletten-gaarne-heel-blijven-modus en finishen .. en zo geschiedde. Hondlief vond het allemaal prachtig.

Na 4 uur slaap de volgende ochtend aantreden voor de triathlon. 2,5 uur voor de start was ik aanwezig dus nog rustig de tijd om alles in gereedheid te brengen. Even de route verkennen in het parc fermee .. ook weer zoiets: waar laat je je hond bij de wissel? Introducing de stake-out: als je het parc fermee binnenkomt is er een plek ingericht waar alle honden aan de halsband of tuig vastgezet worden. Noem het maar de hondenparkeerplaats. Dus: eerst hond parkeren, vervolgens fiets van het rek halen of brengen, daarna haal je je hond weer op en door naar het volgende onderdeel.

En de eerste deelnemer is van start! Elke 60 seconde start een nieuwe deelnemer. In tegenstelling tot een aantal honden met koudwatervrees, schoot Denna recht het water in en ik er dus achteraan .. 17 graden, brrr! Blote voeten, gladde stenen, scherpe steentjes, uitkijken geblazen dus de eerste meters. 150m zwemmen is niet ver, maar voor een hond een aardig stukje. Doggystyle-peddelslag voor haar, combi school/rug/vrijeslag voor mij, Denna even een paar keer de juiste kant op wijzen en het eerste onderdeel was binnen 3 minuten voorbij, het enige onderdeel waarbij ik haar wel kan bijhouden ;-).

T1, nu begint de denksport: hond parkeren, riem losmaken en meenemen, naar de fiets rennen, zwemcap af, riem wegleggen, helm op, sokken aan (ja ik wel), schoenen aan, bril op, handschoenen aan, nummerband om, fiets pakken, naar hond hollen, fiets neerleggen, hond aan treklijn van de fiets vastmaken, naar de startlijn hollen, op de fiets springen en samen met border collie powerrrr immer gerade aus! (totdat ik ‘links’ of ‘rechts’ zeg natuurlijk).

Het fietsparkoers en het loopparkoers zijn de eerste 800m over hetzelfde gedeelte, vals plat omhoog, veel losse stenen maar goed begaanbaar (nu het daglicht is). We halen zowaar 2 andere deelnemers in, haarspeldbocht naar links en toen ging het 200 m lang steil omhoog. Baasje heeft moeite, Denna zet haar vier beste beentjes voor en samen bedwingen we deze klim. Prachtig parkoers, dwars door der Wald en na 4 km is de hondenparkeerplaats alweer in zicht.

Tijdens T2 lieten de toezichthouders van de stake-out de honden wat drinken terwijl ik mijn fiets parkeerde en de loopgordel omdeed, goed geregeld!

Het looponderdeel ging zoals verwacht: zware benen, ik met mijn tong op half elf, Denna ook met haar tong op half elf (hoezo, baas lijkt op hond?) maar nog geen sporen van vermoeidheid en nog steeds werklustig om de baas vooruit te sleuren. Na 1,8km van genietend afzien bereiken wij voor de 2e keer heelhuids de finish. Trots op mijn sportieve metgezel, mijn IRONdog!

Totale tijd: 29:09

Aan een dogtriathlon deelnemen was een superleuke ervaring. Hou je van zwemmen, fietsen en lopen en heb je een hond die dat ook doet, dan is het een aanrader.

Steffen

AddThis Social Bookmark Button
Copyright Duursport DEM - zwemmen, fietsen, hardlopen, triathlon, Beverwijk. Duursport DEM - zwemmen, fietsen, hardlopen, triathlon, Beverwijk.
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free