Waar een licentie al niet goed voor is…

Nogal nerveus kwam ik erachter dat ik een erg laag startnummer had voor de ATB-strandrace Egmond-Pier-Egmond 2011.
Ergens tussen nummer vijf- en zeshonderd, terwijl er toch heus zo’n vierduizend ervaren deelnemers zouden zijn. In een gierende storm meldde ik me met mijn kort tevoren gekochte tweedehands mountainbike op de boulevard in Egmond aan Zee, op 8 januari. Schielijk probeerde ik nog in het recreantenvak terecht te komen. Veilig bij mijn maatje en al die andere fietsers die net als ik dat strand wel eens wilden proberen. Maar de Le Champion-official was onverbiddelijk: vooraan jongen, hier kom je er niet in! Toen ik de glanzende topfietsen en zelfverzekerde strakke blikken van de
wedstrijdrijders zag in wat toch heus ook mijn startvak moest zijn, vervloog mijn laatste sprankje hoop. Als recreant had ik me moeten aanmelden en als recreant zouden ze me eraf fietsen. Ik zag het voor me: na twee minuten op het strand zou ik helemaal alleen achtergelaten worden om in mijn eentje tegen die zuidwesterstorm te moeten opboksen. Vijf minuten later zou ik voorbij geraasd worden door de snelste businessrijders die later zouden vertrekken. Zie dan nog maar eens aan te klampen…

Gelukkig liep het anders. Ook voor die wedstrijdrijders woei het erg, erg hard. We gingen snel van start, maar op het strand zakte het tempo in. Gelukkig kon ik me verschuilen achter een reus in Rabotenue die er in het startvak nog heel sterk uit had gezien, maar op het rulle Egmondse zand en in de volle wind toch een stuk minder imposant fietste. De rest is geschiedenis. Al was het pas de vierde keer dat ik überhaupt op het strand reed, ik kon redelijk meekomen. Werd ik gelost, dan was er wel een andere groep om me mee te nemen naar het keerpunt in Wijk aan Zee. Ik reed mee! De terugweg werd een cadeautje. Zuidwester in de rug, geen groepssteun meer nodig en het besef dat ik het tòch zou halen. Een uur en eenenvijftig minuten na het startschot stond ik weer op de boulevard in Egmond aan Zee. IJskoud, doornat maar toch reuze voldaan. Voordat ik in de auto gekropen ben, heb ik nog iemand van Le Champion bedankt voor de strakke organisatie. Want dat gedoe van mensen die op het laatste moment nog van startvak willen veranderen, dat moeten we niet hebben…

Enne DEM Duursport, bedankt voor de prima conditie-opbouw en de triathlonlicentie!

Bart
AddThis Social Bookmark Button
Copyright Waar een licentie al niet goed voor is…. Duursport DEM - zwemmen, fietsen, hardlopen, triathlon, Beverwijk.
Templates Joomla 1.7 by Wordpress themes free